(Porichthys notatus)
Şarkıcı balığın, vızıldama, kurbağa ötüşü, havlama ve homurdanma gibi isimlerle tarif edilmiş sesi, yüzme kesesinin özel kaslar aracıyle titretilmesinden meydana gelir. Balığın, sesini, en azından 12 -15 metreden duyabildiği tesbit edilmiştir.
Şarkıcı balığın uzunca bir vücudu, iri kafası, ağzı ve gözleri vardır. Rengi kirli kahverengi veya yeşildir. Pulsuz vücudunda ve kafasında sıralar halinde dizilmiş sayısız küçük ve yuvarlak ışık organları göze çarpar. Bu balık 38-40 santim uzunluğunda olur. Yılın en büyük kısmında Kuzey Amerika’nın batısındaki orta derinlikte sularda yaşar.
Şarkıcı balık, taşların arasındaki oyukları yuva olarak kullanır. Bu oyukları bazen göğüs yüzgeçleriyle kendi kazar. Pembemsi renkli, iri ve yapışkan yumurtalar ilkbahar sonlarında yuvanın tavanına tek katlı bir tabaka halinde yumurtlanır. Bazen bir tek yuvaya birkaç dişinin yumurtladığı görülür. Bu balıklar, nemli tutulmak şartıyle suyun dışında sekiz saat yaşayabilirler.
Yavrular 2-3 hafta sonra yumurtadan çıkar ve bir ay kadar bir süreyle yuvanın tavanına vitellüs keselerinden bağlı kalırlar. Uzunluğu 3 santimi geçen genç balıklar serbestçe yüzmeye başlarlar. Gündüzün kuma gömülür, geceleyin de küçük omurgasızlarla beslenirler. Ergin balıklar daha iri kabukluları da yer.
(Opsanus rau)
Kara kurbağası balığı’nın, tıknaz vücudu, pulsuz ve koyu renk lekeli derisi ve iri ve yassı kafasıyle iğrenç bir görünüşü vardır 45 santimlik uzunluğunun üçte biri, vücudun geri kalan kısmından iki defa daha geniş olan kafadır. Hacimli ağzı ve çok sayıda küt dişlerle silâhlı kuvvetli çeneleri ise ona vahşi bir hava verir. İki sırt yüzgecinden ilki sadece birkaç dikenden meydana gelir. Buna karşılık, oldukça uzun olan ikincisi, anus yüzgeciyle karşı karşıyadır. Kuyruk yüzgeci, ucunda yuvarlanmıştır. Göğüs yüzgeçleri geniştir. Karın yüzgeçleri aksine boğazın altındaki birkaç ışından ibarettir. Alt çenesinin kenarından sarkan deri parçaları ve vücudunun mermerimsi deseni, balığın, yosunların arasında gizlenmesine yardımcıdır.
Dikkatsizce ellendikleri vakit, kara kurbağası balıkları insanın elinde çirkin yaralar açabilirler. Ayrıca suyun dışında saatlerce yaşayabilirler.
Bu balıklar Birleşik Amerika’nın Atlantik kıyısının sığ sularında yaşarlar. Buraları yazın çok sıcak olabildiğine göre, kara kurbağası balığı’nın, elverişsiz solunma şartlarına katlanabilmesinin faydası meydana çıkar. Bu tür, solucan, karides, yengeç, salyangoz, mürekkep balığı ve her türlü balıkla, ayrıca insanların attığı çöplerle karnım doyurur.
Kara kurbağası balıklan, insanlar tarafından suya atılmış boş konserve kutusu, kırık şişe ve eski ayakkabı gibi cisimlerin içine yuva yapmaya bayılırlar. Bazen taşlar ve deniz hayvanı kabukları da aynı işi görür.
Bu yuvalar, erkek balığın devamlı kontrolü altındadır. Kehlibar renkli ve 5 milimetre çapındaki iri yumurtalar haziranda ve temmuzda yumutlanır. Bu yumurtalar yuvarlak ve yapışkandır ve genellikle yuvanın zeminine veya tavanına tek katlı bir tabaka halinde yumurtlanırlar. Bazen bir yuvada yedi yüzü aşkın yumurta bulunması, bu yumurtaların birden fazla dişinin eseri olduğunu gösterir. Erkek balık, ısıya göre 10-26 günde yavrular çıkana kadar yuvayı itinayla temizler ve yumurtaları zaman zaman geniş göğüs yüzgeçleriyle yelpazeler. Yavrular, yumurtadan çıktıktan sonra da bir süre yuvanın içinde babalarının himayesinde kalırlar
ÇİRKİN ve kavgacı balıklar kara kurbağası balık lan, tropikal ve mutedil denizlerin gerek sığ, gerek derin köşelerinde dipte yaşarlar. Bazıları küçük koyların balığıdır. Birkaç tropikal tür akarsulara girer. Aralarında barındıkları kayalar ve yosunlarla aynı renkte olan bu çirkin yaratıklar, çok kere avları yanlarına yaklaşana kadar pusuda beklerler. Kara kurbağası balıklan’nın irileri 45 santim uzunluğunda olurlarsa da, çoğunluk 30 santimden kısadır. Bir kısmının karnında, parlak, düğmelere çok benzer ışık organı dizileri yer alır. Birçoğu, yüzme keselerini titretmek suretiyle sesler çıkarabilir. Bu tür, erkeğin bekçilik ettiği yapışkan yumurtalar yumurtlar.
Tropikal Güney Amerika’nın doğu ve batı sahiliyle Karayip Denizi, zehirli dikenleri olan birkaç kara kurbağası balığının (Thalassophryne grubu) yurdudur. Bu zehirli dikenlerden ikisi ilk sırt yüzgecinin önündedir. Her bir solungaç kapağının üzerinde de bu dikenlerden birer tanesi sivrilmiştir. Sırttaki dikenlerin içi oyuktur, tepelerine yakın bir de delikleri bulunur ve içindeki zehir biriken keselerle bağlantılıdır. Bu dikenlerle zehirli yılanların zehir dişleri arasındaki benzerlik ilgi çekicidir.
Kara kurbağası balıkları ile akrabaları (Haplodoci takımı), genellikle kalın yapılı ve iri ve yassı kafalı yaratıklardır. Fırtlak gözleri burunlarının yukarısında yer alır. Derileri ya çıplaktır, ya da yapışkan bir maddeye batmış küçük pullarla örtülüdür. İri ağızlarının görünüşü korkunçtur: Kavisli köpek dişleriyle silâhlıdır. Karın yüzgeçleri oldukça öndedir. Kara kurbağası balıklarının bir tek ailesi vardır: («Batrachoididae yani kurbağamsı)Bu ailede 30 tür vardır.
